De reus is dood, lang leve de reus
Leidschendam, 28-mrt-2026 - Een jaar geleden juichten we voor Jacqueline, die als trotse winnares van het ENMV-toernooi de meest originele titel van Nederland mee naar huis nam: De Reus van Rotterdam. Maar ja, een jaar vliegt voorbij — en voor je het weet sta je weer op de carpoolplaats bij de McDonald’s in Heesch, klaar om de titel opnieuw te veroveren.
Jacqueline had haar zinnen gezet op een tweede jaartje reuzendom, maar Cisca en Anja, nog nagenietend van het Valentijnstoernooi, hadden snode plannen gesmeed om de reus wat dichter bij Oss te parkeren. En dan was er nog Olav, die op zijn werk al had laten vallen dat het wel héél leuk zou zijn om de titel van zijn Hillegomse vriendin over te nemen. Ambitie? Check.
Of je het na twee toernooien al een traditie mag noemen, laten we in het midden. Maar traditiegetrouw werd er verzameld bij de Gouden M, met Olav achter het stuur en een playlist die schommelde tussen AC/DC en Dusty Springfield. Leidschendam lag gevoelsmatig om de hoek.
Binnen begon het begroetingsritueel: hand, knuffel, duimpje, “hoi” — en dat 140 keer. Want zoveel deelnemers waren er: 76 competitieve strijders en 64 recreanten. Bij die laatste groep telden we na hertelling precies nul Schoon Spellers. En dat nul hebben we nog naar boven afgerond.
Maar we hadden wél vier afgevaardigden in de competitie. Anja trapte af met vier tafelpunten. In ronde twee kwamen Olav en Anja op stoom, terwijl Jacqueline en Cisca even moesten zoeken naar hun mahjong-mojo. Ronde drie bracht Olav op gelijke hoogte met Anja, maar met minder minipunten. Spannend!
De vierde ronde werd een Brabantse thriller. Anja pakte vier punten. Olav ook. Maar met een minpuntenbonus die je alleen in topvorm kunt scoren passeerde hij Anja. Beiden eindigden op 13 tafelpunten. En toen… bleek de nummer drie slechts 12 punten te hebben. Bam! Eerste én tweede plaats voor Schoon Spel. Podium. Glorie. Applaus. Voor Jacqueline (50e) en Cisca (68e) was er deze keer weinig eer weggelegd. Maar de ruimte voor verbetering is zeker aanwezig.
De terugreis was één groot feest. Het traditionele diner bij de Gouden M smaakte naar meer. En er werden al plannen gesmeed voor het volgende toernooi. Want tradities — die moet je koesteren. Zeker als ze zo lekker smaken als een overwinning.