Het dieptepunt is bereikt
Lent, 06-jun-2026 -Toegegeven, er was werkelijk nul intentie om een goed resultaat neer te zetten tijdens het Nederlands Kampioenschap voor Clubs. De twee vaste krachten die elke uitdaging aangaan — of het nu een toernooi is of een hete bitterbal — waren uiteraard weer van de partij. Dit jaar werd het team gecompleteerd met Franka en Marc. Mensen die in ieder geval weten hoe MCR gespeeld moet worden. Winnen is natuurlijk leuk, maar bij dit toernooi zijn de gevolgen desastreus: wie wint, mag het volgende NK organiseren. En als er íets is waar onze grote organisator niet op zit te wachten, is het nóg een toernooi erbij.
Nou, dat hadden onze spelers uitstekend begrepen. Vanaf de allereerste steen tot de laatste gong in ronde vier was het één lange, gestage demonstratie van hoe je vooral níet in de buurt van succes moet komen. Niet een beetje pech, niet een ongelukkige ronde — nee, structureel, consequent en bijna kunstzinnig slecht. De ene nul na de andere nul. Het was alsof iemand een handleiding had geschreven met de titel: “Hoe saboteer ik mijn eigen club in vier rondes”.
De wiskunde van de ondergang
Voor de laatste ronde stonden drie clubs op 15 punten en één club op 16. Een simpel rekensommetje leert dat je dan 25% kans hebt om laatste te worden. Normaal gesproken een uitdaging die je met vertrouwen aangaat.
Maar onze vier musketiers dachten: 25%? Dat is veel te onzeker. Wij gaan voor 100% zekerheid. En dus eindigden we met 17 punten. Laatste. Glorieus laatste. Het soort laatste waar je bijna een lintje voor zou krijgen.
We werden met pek en veren de — toegegeven — prachtige locatie uit gebonjourd. De troostprijs? Een spel dat je met z’n vieren moet spelen waarbij samenwerking “key” is. De organisatie vond dat we dat wel konden gebruiken. Aan het enthousiaste applaus en cynische gelach te horen, waren alle teams het daar roerend mee eens.
Individuele prestaties (houd uw lach in)
• Marc – Twee tafelpunten. Hij heeft veel gewacht. Waarop is onduidelijk: de winnende steen of de bus die op zaterdag niet rijdt.
• Franka – Vier punten, allemaal in ronde één. Daarna was het vooral een meditatieve reis richting totale leegte.
• Jacqueline – Onze hoop in bange dagen. Vorige week nog derde in Hengelo. Vandaag: zes punten.
• Olav – Leider in het NK klassement. Tweede in Hengelo. Winnaar van de Reus van Rotterdam. Man die iedereen op fouten wijst en nooit tegenspraak duldt. Vandaag: vijf punten. Een overwinning, een derde plek en twee laatste plaatsen. Wat zal hij trots zijn.
Laatstgenoemde nam de troostprijs vol schaamte in ontvangst en zag nog net hoe de overige drie clubleden wegdoken alsof ze niets met deze wanprestatie te maken hadden.
Voor toekomstige deelnemers: een korte handleiding
Voor wie volgend jaar namens Schoon Spel een poging wil wagen, hierbij een beknopte cursus toernooilogica:
• Winnen is géén optie.
• Win je toch? Dan organiseer je zelf maar een toernooi.
• Niet winnen is prima.
• Maar laatste worden… dat is wel héél erg wat we niet willen.
Er bestaan namelijk ook nog tweede en derde plaatsen. Zelfs de middenmoot is acceptabel. Maar laatste… dat is een prestatie die zelfs wij niet nog eens willen herhalen.