Nightboat to Cairo. Een hit uit 1980. Uw verslaggever was toen 14 jaar, hormonaal instabiel en volledig van slag door deze muziek. Madness adviseerde om het volume zo hard mogelijk te zetten. In huize Sommers werd dat advies echter met militaire precisie geneutraliseerd.
“Als je zo graag harde muziek wil, zorg dan eerst maar eens voor echte muziek en een eigen huis.” Aldus mijn ouders, die duidelijk niet klaar waren voor de muzikale revolutie die ik probeerde te ontketenen.
En toch, ruim vier decennia later, schoot die titel me ineens te binnen tijdens onze nachtvlucht naar Réunion. Want ja, we hadden er goed over nagedacht. Alle plussen en minnen tegen elkaar weggestreept. En toch hebben we het gedaan: ’s nachts vliegen. Je verliest geen tijd, zeggen ze dan. Dat klopt — maar je verliest wel je waardigheid, je ruggengraat en elk gevoel in je nek.
De twee dames naast mij — ik zal geen namen noemen, want het waren Marjoleine en Jacqueline — lagen ondertussen tevreden te snurken alsof ze auditie deden voor een natuurdocumentaire over winterslapende beren.
Voor mij werd het dus een héle lange nacht. Vroeger, toen ik nog jong, knap en gespierd was, was een nachtje doorhalen geen enkel probleem. Tegenwoordig is een avondje Boer Zoekt Vrouw al een uitdaging.
Gelukkig stond Sandra op het vliegveld klaar om ons op te halen. De temperatuur van 33 graden hielp niet bepaald mee. Uw doorgaans superfitte verslaggever veranderde binnen tien minuten in een soort menselijke kaasfondue.
De rit naar ons huisje
Hoe klein het eiland ook is: de rit duurde ruim anderhalf uur. Niet omdat de wegen slecht zijn — de Franse invloed is duidelijk zichtbaar, inclusief rotondes die nergens toe leiden — maar omdat het krankzinnig druk is op Réunion.
Sandra bewees ondertussen dat haar stuurmanskunsten ruimschoots in orde zijn. Strak op de middelste baan blijven rijden, nergens van schrikken, en bij het parkeren waren er slechts drie mensen nodig om de auto op de juiste plek te krijgen. De verhuurder was diep onder de indruk en complimenteerde haar uitgebreid. Wij knikten trots, alsof wij haar persoonlijk hadden opgeleid.
De traditionele supermarkt-overval
Zoals het hoort bij Schoon Spel werd de lokale supermarkt direct geplunderd. Inmiddels zitten we op de veranda met stokbrood, kaas, ham, worst en lokale delicatessen. Alles wordt weggespoeld met een fles wijn van het niveau 1e cru.
Voor de kenners: heerlijk. Voor de niet-kenners: dit zit ergens voorbij appellation contrôlée, in het gebied waar je vooral moet doen alsof je weet wat je drinkt.
Ja mensen, mahjongen is een zware sport.
Tijdzones en andere ellende
In Nederland is het 17:25 uur. Hier is het 19:25 uur. Maar voor ons voelt het alsof het al drie keer middernacht is geweest. Morgen staat er weer een dag vol activiteiten gepland.
Marjoleine is er inmiddels heilig van overtuigd dat ík ga bungyjumpen. We laten haar nog even in die waan. Het wordt extra leuk wanneer ze ontdekt dat ze zelf aan de beurt is.
