Je zou denken dat een dag die om 06:00 uur begint automatisch episch wordt. Nou… episch werd het, maar dan vooral in de categorie “waarom doen we dit onszelf aan?”.
Want om 08:00 uur starten met ronde vier van het Open Franse Riichi‑kampioenschap betekent dus: om 06:00 uur in het donker het huis uit, half slapend, volledig hoopvol en licht wanhopig tegelijk.
Ondertussen weten we één ding zeker: Réunion heeft een kleine miljoen inwoners, en die hebben allemaal een auto. Minstens één. Soms twee. En ze gebruiken ze allemaal tegelijk. De hele dag. Over één snelweg. Rond één eiland. Het is alsof je de A50, A59 en A2 samenvoegt tot één strookje asfalt en dan zegt: “Succes ermee.”
Gelukkig hebben de kinderen hier vakantie. Anders stonden we nu waarschijnlijk nog steeds in dezelfde file, maar dan met extra claxons en krijsende peuters.
Mahjong, mahjong en… mahjong
Omdat we de hele dag op de toernooilocatie zaten, hebben we verder weinig meegemaakt. Geen tandartsjacht, geen vulkaanpaniek, geen verdwijnende gebitselementen. Alleen maar mahjong.
Daarom vandaag vooral de tussenstand na acht van de twaalf ronden.
Team NL – de tussenbalans
De dames: Het was pappen en nathouden. Mooie overwinningen, kansloze nederlagen, emoties die alle kanten op vlogen. Soms binnen één hand.
-
Joke heeft het zwaar. Heel zwaar. De lichtpuntjes zijn schaars en de voorlopige 33e plek (van 36) is… laten we zeggen: ruimte voor groei. Maar er komen nog vier ronden. Alles kan.
-
Sandra doet het iets beter, maar ook daar blijven de slingers nog even in de verpakking. Met plek 25 is er nog genoeg terrein te winnen.
-
De gezusters Hamster (Jacqueline 17e, Marjoleine 14e) zijn ook op 9500 kilometer van huis weer onafscheidelijk. Als één van hen niest, pakt de ander alvast een zakdoek.
En dan… Olav. Het volledige mannelijke deel van Team NL. De hoop van de natie. De rots in de branding. De man die met flitsend spel, briljante combinaties en een vrachtwagen vol geluk op de tweede plaats staat.
Er gloort eeuwige roem. Maar zoals altijd ligt ook de spreekwoordelijke gieter klaar om alles in één klap te verpesten. Het blijft riichi.
Afsluiten in stijl
Na zo’n dag vol spanning, files en mentale gymnastiek besloten we het rustig af te sluiten: een bezoekje aan de lokale supermarkt.
En gelukkig: de brie, de worst en alle andere Franse lekkernijen lagen nog gewoon op ons te wachten.
De foto bewijst het.
Morgen verder. Met hopelijk minder file en meer punten.
Reactie plaatsen
Reacties