Met de opbeurende berichten van onze lezers nog scherp op het netvlies trokken we vandaag opnieuw naar de tempel. De één met ambitie, de ander met realisme, en sommigen vooral met de stille hoop dat weer vandaag niet om zou slaan. Maar goed, ieder zijn eigen doelstelling.
En om maar meteen met de deur in huis te vallen: Sandra en Olav hoeven de poedelprijs niet mee naar huis te nemen. Dat is op zichzelf al een klein wonder. Bij Sandra scheelde het namelijk weinig. Heel weinig. Bijna de hele dag bungelde ze in de gevarenzone, waar de lucht dun is en de wanhoop groot. Maar met een uitstekende laatste ronde liet ze tóch nog acht spelers achter zich. Een 52e plek dus. Het klinkt misschien niet indrukwekkend, maar geloof ons: dit was pure topsport.
Dan Olav. De man die gisteren nog in de categorie “achterblijver” viel, ging vandaag als de brandweer. Tien punten erbij, totaal twaalf, en daarmee een 31e plaats. Niet iets om over naar huis te schrijven… maar dat is bij deze toch gebeurd. Soms moet je jezelf gewoon een beetje promoten.
Onze hoop lag vandaag echter vooral bij de dames Marjoleine, Joke en Jacqueline.
Marjoleine had gisteren nog zeven punten en een goed gevoel. Vandaag kwamen er daar vier bij, maar helaas ook de pijnlijke bevestiging van haar eigen analyse: riichi gaat momenteel beter dan MCR. Met elf punten eindigde ze op de 36e plaats. Het had mooier gekund, maar Réunion is onverbiddelijk.
Dan Joke. Acht punten op dag één, zes erbij op dag twee. Hoge toppen, diepe dalen, maar gemiddeld twee punten per ronde — en dat is precies wat haar een keurige 20e plek opleverde. Rekenwerk loont.
En dan onze hoop van de natie: Jacqueline. Ze had uitzicht op het podium, begon voortvarend, en toen… stond daar ineens de man met de hamer. Of hij nu achter een bananenboom of een kokosnotenboom vandaan sprong, dat laten we in het midden. Eén klein foutje, maar met grote gevolgen: een zekere tafelwinst ging in rook op. Jammer, jammer, jammer. Toch bleef er een prachtige 13e plek over. Met de drie verloren punten erbij was ze vierde geworden. Maar ja — “als” telt niet in de topsport. En bij mahjong al helemaal niet.
Jacqueline staat weer met beide voeten op de grond. Tevreden, dat dan weer wel.
Morgen is er een rustdag. Nou ja… rustdag. Alle Europese spelers zijn uitgenodigd bij Lucille, die voor ons gaat koken. Tenminste, dat is het plan. De afgelopen twee dagen heeft ze vooral gehoest, gekucht en geschraapt met haar keel. Je honger zou er spontaan van verdwijnen. Maar goed — we zijn op Réunion, dus we gaan er gewoon vanuit dat zelfs de bacteriën hier lekker smaken.
Wordt vervolgd. Uiteraard.
Reactie plaatsen
Reacties