Schrijf hier de titel

IJsselstein, 21-11-2026 - Het AOEMI-toernooi heeft al jaren een bijna mythische reputatie. Vraag een competitiespeler wat hij ervan vindt en de antwoorden zijn voorspelbaar: te langzaam, te veel vragen over punten en af en toe iemand die een steen pakt alsof het een voorwerp uit een escape room is.

Vraag hetzelfde aan een recreatieve speler en je krijgt een spiegelbeeld terug: fanatiekelingen met het mes op tafel, pietluttige regeltjes, diepe zuchten bij iedere denkpauze en gezichtsuitdrukkingen alsof er persoonlijk een "Grote drie draken" van ze is afgepakt.

Het grappige is: vrijwel alles klopt.

Normaal gesproken zou dat voldoende reden zijn om elkaar vooral uit de weg te gaan. De één veilig in zijn competitieve bubbel, de ander comfortabel in zijn recreatieve habitat. Maar niet tijdens AOEMI. Daar worden beide groepen juist vrolijk door elkaar gehusseld en moeten ze er samen het beste van maken.

En zo verzamelden zich dit weekend zestig spelers in de zelfbenoemde mahjonghoofdstad van Nederland: IJsselstein. De locatie heette "De Oase", maar voor rust moest je ergens anders zijn. De zaal zat vol bekende gezichten, terugkerende deelnemers maar ook een groepje spelers die zelden buiten de eigen club speelt of zelfs nog nooit eerder een toernooi hadden gespeeld. Meteen een mooie eerste overwinning voor het concept.

Naast mahjong was er voldoende afleiding. Vijftien teams hadden vooraf een teamnaam en foto ingestuurd rond het thema "landen". Alsof dat nog niet genoeg was, lag er ook een quiz klaar. Met vragen als: "Welk land dat aan Italië grenst heeft de kortste kustlijn?" De verzamelde letters vormden uiteindelijk het woord Philadelphia. De stad, welteverstaan. Niet de smeerkaas.

Op de tafels zelf gebeurde misschien wel het mooiste van het hele weekend. Franka en Trees vormden samen met twee spelers van De Dertien Wezen (Elly Suderée en Hermine Lemmens-Tan) het team "Brabantse Babes". Tot hun eigen verbazing stonden ze na twee rondes bovenaan. Uiteindelijk eindigden ze als vijfde, maar de klassering was eigenlijk bijzaak.

Veel leuker was om te zien hoe vanzelfsprekend spelers elkaar hielpen. Punten werden gezamenlijk gecontroleerd, vergissingen snel rechtgezet en mooie mahjongs rijkelijk gecomplimenteerd. Waar sommigen vooraf misschien vreesden voor discussies over passing information, dode handen of strafpunten, bleek daar verrassend weinig behoefte aan. Misschien omdat iedereen het te druk had met gewoon een leuke dag hebben.

En daarmee bewees AOEMI opnieuw waar het eigenlijk om draait. Niet om het verschil tussen recreatief en competitief. Niet om wie sneller telt of beter alle regeltjes kent. Maar om samen aan tafel zitten, mooie spellen spelen en ontdekken dat de mensen aan de overkant eigenlijk best meevallen. Zelfs als ze soms gelijk hebben.

De organisatie was na afloop dan ook buitengewoon tevreden. Op de groepsapp vlogen de superlatieven over en weer. Vooral over hoe fantastisch alles georganiseerd was. Door wie precies laten we in het midden, maar laten we zeggen dat de organisatie een bijzonder hoge dunk van de organisatie had. Eén conclusie stond in ieder geval als een paal boven water: AOEMI krijgt volgend jaar een vijfde editie. Waar die gespeeld gaat worden is nog niet bekend, omdat De Oase verbouwd gaat worden. Maar dat er opnieuw recreatieve spelers, competitiespelers en alle smaken daartussen door elkaar gehusseld zullen worden, lijkt nu al een zekerheid.

En dat is misschien wel de grootste winst van allemaal.

 

 

<Home> <Nieuws>